Za górami, za dolinami, pod wygasłym wulkanem zatrzymał się, a wręcz zastygł czas niczym lawa. Zatrzymać się (tu) możecie i wy. Pod Polaną martwe są chyba tylko skały, ulubione miejsca wspinaczy, lecz wszystko inne, a zwłaszcza to, co tradycyjne, tętni tu pełnią życia. Świadczy o tym niezmienny, swoisty sposób życia. Ciężki jak krzyż, ale zarazem piękny, gdy stoi rzeźbiony i malowany na waszej drodze. Kultura pasterska, ludzie w typowych strojach ludowych oraz instrumenty takie jak fujara czy ciupaga, pochodzące z tego regionu, stały się nieodłączną częścią znanego na całym świecie obrazu Słowacji.

Odkryjcie niepowtarzalną krainę spod wulkanu, pełną życia, pięknej przyrody, zamków, pałaców i innych architektonicznych pereł. Nieodłączną częścią Podpolania są także niepowtarzalny folklor i tradycje.

Na hriňowskich przysiółkach urok Podpolania się nie kończy. Gdy kierujecie się ku szczytowi tego wygasłego wulkanu południowym zboczem, odkryjecie miejsce, gdzie Bystry Potok załamuje się na skale i spada z wysokości 23 metrów. Na wulkanicznych skałach, którym wilgoć nadaje ciemniejszy ton, woda rozpada się na cieńsze pionowe strużki, od których odbijają się drobne kropelki i mgiełka. Dawno temu załamał się tu potok lawy i opadając w głąb, stworzył ten pomnik przyrody. Potężny wodospad, nazywany także Bystré lub swojsko Bystrô, nawet podczas kolejnych wizyt odwdzięcza się tym, że za każdym razem odsłania inne ze swoich oblicz. Po drabinkach zainstalowanych równolegle do niego skieruje was dalej w stronę szczytu Polany.

Jeśli chcecie doskonalić się w szukaniu pewnego punktu na drodze w górę i pokonać samych siebie, Kaľamárka niedaleko Detvy jest idealnym treningowym terenem wspinaczkowym. Świetnie nadaje się także do boulderingu, czyli wspinaczki bez liny. Na ciemnych andezytowych skałach regularnie organizowane jest wydarzenie KalamarKAP. Miejsce przyciąga jednak do wędrówek w czarującej atmosferze także osoby niewspinające się. Strategicznie dobrze położony skalny płaskowyż Kaľamárki jest również ważnym stanowiskiem archeologicznym, zasiedlonym już w epoce brązu. Więcej dowiecie się o nim na ścieżce dydaktycznej, a z dawnymi przodkami połączy was także odkrycie cysterny wodnej wykutej w skale na szczycie Zadnej Kaľamárki.

Myśl o Muzeum Podpoliańskim zrodziła się w głowach pasjonatów, a jego serce tworzą przede wszystkim eksponaty etnologiczne wykonywane bezpośrednio w podpoliańskich gospodarstwach domowych. Celem ekspozycji jest przybliżenie odwiedzającym spojrzenia na niezmieniające się od stuleci życie mieszkańców Podpolania, w którym ważną rolę odgrywają pasterstwo i bryndziarstwo. Nie tylko w deszczową pogodę warto prześledzić dzieje Detvy i państwa vígľašskiego oraz podziwiać różnorodne przedmioty kultury ludowej, zwłaszcza tekstylia i stroje. Jeśli nie wiecie, czym jest oplecko, to w Muzeum Podpoliańskim dzięki ponad 200 eksponatom się tego dowiecie, znajdziecie tu jednak np. także pomniejszoną replikę szałasu, haftowane kożuszki, ślubne wianki, czerpaki, bicze, ciupagi, kołowrotki i wyroby z modrotisku. W ramach warsztatów możecie także spróbować tradycyjnej twórczości typowej dla tego regionu.

Gdy Hriňová rozprasza się w bardziej odludne osady osadzone w pięknej przyrodzie, w człowieku wszystko cichnie i się uspokaja. Tarasowe poletka, które identyfikują ten kraj niczym DNA, rozrysowały na krajobrazie wzory pełne trudu, ale też sensu, jaki niesie taki tradycyjny sposób życia. Przy wielu gospodarstwach na wzniesieniach stoją proste kapliczki, zbudowane po to, by mieszkańcy przysiółków mieli bliżej do Boga, a to samo odczucie ma człowiek i dziś, gdy delektuje się boskimi widokami z tych sakralnych miejsc. Rozstaje dróg zdobią oryginalne rzeźbione drewniane krzyże, a niektóre specyficzne, zachowane do dziś zwyczaje, jak np. pálenie míľ w Zielone Świątki, znajdziecie tylko w tym regionie.

Javorinka to trawiaste wzgórze, z którego wyglądają skały pochodzenia wulkanicznego. Podczas II wojny światowej, po przejściu frontu, wielu żołnierzy znalazło tu wieczny spoczynek w masowych grobach. W szałasach i kolibach, przy kołysance dzwonków, nocowali pasterze, a nawet zbójnik z hriňowskich przysiółków, dziś jedną z nich przerobiono na schronienie gotowe zapewnić dach nad głową turystom i łowcom najlepszych ujęć. Ten pasterski obszar, a zwłaszcza skała widokowa Kešovka, zapewnia odwiedzającym najpiękniejsze panoramiczne widoki na hriňowskie przysiółki i świetnie nadaje się także do podziwiania krajobrazu z wysokości podczas paralotniarstwa.