Zamek Rudno

Jeśli masz bystre oko, zauważysz mnie. Nazwę otrzymałem od miejscowości Rudno nad Hronom, nad którą dumnie się wznosiłem. Mówi się, że moją budowę zainicjowali szlachetnie urodzeni panowie z Kalnej, o których wspomina się w 1283 roku jako o miejscowych właścicielach mojej skromnej osoby.

Choć istniałem krótko, życiem cieszyłem się w pełni. Do dziś pozostały ze mnie najlepsze fragmenty, na przykład pozostałości wieży obronnej i pałacu oraz wał ziemny z fosą.

Czego być może o mnie nie wiecie

O zamku Rudno mówi się, że wzgórze, na którym zamek niegdyś się wznosił, otrzymało nazwę od żołnierza Ivanka, który tu skamieniał, gdy zapomniano go zmienić na warcie.

Już w XIX wieku zamek był celem różnych „poszukiwaczy złota”, których zainteresowały opowieści miejscowych o nieodnalezionym skarbie. Ich amatorskie wykopaliska spowodowały jednak uszkodzenie pozostałości zamku, a zainteresowanie to nie wygasło nawet z upływem lat, gdy poszukiwaczom pomagają różne wykrywacze metali.

Najczęstszymi znaleziskami były łuski z II wojny światowej, ponieważ na zamkowym wzgórzu podczas SNP ukrywał się partyzant. Podobno wyrył on nawet swoje imię w kamieniu z dawnego umocnienia.