Zamek Šášov

Vančovci, bracia arcybiskupa Ostrzyhomia, kazali mnie zbudować na klifie nad Hronem gdzieś w połowie XIII wieku. Każde z moich oczu spoglądało na skrzyżowanie dróg przy Hronie. Pieczę nade mną sprawowało kilka wielkich nazwisk. 

Na początku zarządzali mną kasztelani królewscy, później oddano mnie pod opiekę rodów szlacheckich.  Od 1424 do 1490 roku byłem wianem królowych węgierskich, a w 1490 roku stałem się własnością rodu Dóci, podobnie jak wiele moich przyjaciół znad Hronu. 

Odnoga rodu Dóci z Ľupčan – Lipčejowie – wykorzystywali mnie nawet jako swoją rezydencję. Potem mnie sprzedano, stałem się własnością rodu Lipaj, a moim ostatnim właścicielem była Izba Górnicza w Bańskiej Szczawnicy. Moja życiowa podróż dobiegała końca pod koniec XVIII wieku. Ale jak widzisz, duża część mnie jest nadal z Wami.

Czego możesz o mnie nie wiedzieć… 

W 2015 roku na zamku Šášov odkryto unikatowe znalezisko – pozostałości pieca chlebowego o nietypowych wymiarach, co wskazywało na dawną obecność piekarni zamkowej. 

 W dokumentach zamkowych z 1680 roku, będących w posiadaniu Towarzystwa Ochrony Zamku, opisane są poszczególne pomieszczenia zamku, a także pomieszczenie Bakh Haus, czyli piekarnia. O tym, że był to piec, świadczą kamienne fundamenty i odciśnięta na nich wypalona glina, czyli powierzchnia, na której kładziono chleb. Według archeologów piec zajmował znaczną część pomieszczenia, a w murze zachowały się również pozostałości paleniska i komina. Po zbadaniu piec został ponownie zakryty, aby zachować go na przyszłość.  

 Z czasem może on służyć jako symbol życia na zamku, ale na razie czeka na udostępnienie zwiedzającym. Ponadto pod zamkiem znajdował się browar Šášov. Najstarsza wzmianka o nim pochodzi z 1626 roku, kiedy to po śmierci ostatniego z rodu Lipčejów, Mikuláša, jego pozostała przy życiu żona otrzymała prawo do warzenia piwa pod zamkiem po podziale majątku. Browar jest nadal widoczny na mapie od 1833 roku, ale nie wiadomo, czy w tym roku wciąż warzono tam piwo. W piwnicach zamkowych przechowywano również kilka gatunków wina – Czeicker, Radoschiner, Geburger, Puschwein. 

Historia na koniec 

Czarna Królowa

Zamek Šášovský został podarowany w posagu w 1424 roku królowej Barbarze Cylejskiej, żonie króla Zygmunta Luksemburskiego, zwanej również Czarną Królową. 

 Czy wiesz, dlaczego ją tak nazywano? 

 Barbara Cylejska, zwana Czarną Królową, była żoną Zygmunta Luksemburskiego. Krążyły o niej niewiarygodne plotki po całym kraju. Mówiono, że była niewierna mężowi. Nie wierzyła w Boga. A nawet służyła samemu diabłu. Po prostu Czarna Królowa. 

 Nie wiadomo, jaka naprawdę była Barbara Cylejska. Pewne jest jednak, że była kobietą sukcesu i bogactwa. Dzięki ciężkiej pracy piastowała pozycję królowej Węgier, Rzymu i Niemiec oraz Czech. 

Była jedną z najważniejszych królowych średniowiecza. Jednak pomimo sukcesów, zawsze pozostawała w cieniu ukochanego męża Zygmunta. 

 Jej sukces i bogactwo leżały w sercu nowego króla Albrechta, który objął tron ​​po śmierci Zygmunta Luksemburskiego. Chcąc zdyskredytować królową, knuł intrygi i stawiał ją w niezręcznej sytuacji. 

Jak się tam dostać?

Do zamku Šášov można dotrzeć z lokalnej części Šášovskiego Podhradia, spod Biura Informacyjnego i Izby Pamięci Stowarzyszenia na Rzecz Ochrony Zamku Šášov, podążając zielonym szlakiem turystycznym szeroką leśną ścieżką aż do podnóża zamku. Do zamku można dotrzeć w mniej niż 30 minut. Dla bardziej wymagających turystów przygotowano również ścieżkę edukacyjną prowadzącą od dworca kolejowego w Žiarze nad Hronem do zamku. Droga tam zajmie około 1 godziny.